پرورش جوجه های یکروزه غاز

مقالات

جوجه غاز تازه هچ کرده

چگونه جوجه های تازه هچ کرده غاز را پرورش دهیم؟

 

محیط پرورشی:

پس از پشت سر گذاشتن یک پروسه جوجه کشی موفق، جهت پرورش جوجه های تازه هچ کرده غاز نیازمند یک دستگاه مرغ مادر مصنوعی می باشید. این مرحله از پرورش جوجه ها بسیار مهم و تعیین کننده می باشد. بدیهی است که هرچه تعداد جوجه ها بیشتر باشد به فضای بیشتری نیز نیاز خواهید داشت. محیط پرورشی جوجه ها باید خشک، دارای روشنایی کافی، تهویه مطبوع مناسب، بستری نرم و به دور از هرگونه نوسانات دمایی باشد. برای تهیه بستر مناسب می توانید آن را با 10 سانتیمتر از مواد جاذب مانند چوب ذرت، تراشه های چوب و یا خرده های پوشال پر کنید. لازم به ذکر است که جوجه غازها به هنگام غذا خوردن مقدار زیادی فضله مرطوب تولید می کنند به همین دلیل باید جهت حفظ کیفیت بستر به طور مرتب نقاط مرطوب را دفع نموده و در مواقع لزوم مواد خشک و تمیز به آن اضافه کنید. همچنین بستر باید عاری از کپک های قارچی باشد.

تأمین گرما:

جهت تأمین گرمای مورد نیاز جوجه ها لازم است به ازای هر 25 جوجه از یک لامپ حرارتی 250 وات استفاده نمایید. جوجه غازها نمی توانند گرما را تحمل کنند. بنابراین لازم است در 3 روز اول دوره پرورشی دمای دستگاه بین 32.2 الی 33.3 درجه سلسیوس بوده و در روزهای 4 ام الی 7 ام نیز مابین 29.4 الی 32.2 درجه سلسیوس باشد. این دما باید هر هفته به اندازه 3 درجه کاهش یابد. این کار را تا زمان رشد کامل پرهای جوجه ها ادامه دهید. یک رفتار معمول در جوجه های چند روزه این است که اگر خیلی احساس گرما بکنند، تا حد ممکن از منبع گرما دور خواهند شد. نفس نفس زدن و پژمرده شدن پرها نیز نشانگر گرمازدگی جوجه غازها می باشند. اگر جوجه ها خیلی احساس سرما بکنند در گوشه ها و یا در زیر لامپ کنار هم جمع می شوند.

دماهای بالا می توانند رشد پرها را به تأخیر انداخته و همچنین سرعت رشد و نمو جوجه ها را دچار اختلال بکنند. معمولاً پس از 5 الی 6 هفته دیگر نیازی به منبع گرما وجود ندارد. اگر هوا مناسب باشد، جوجه غازهای جوان می توانند به محیط بیرون منتقل شوند. در آب و هوای گرم، جوجه غازها حتی می توانند از دو هفتگی در معرض هوای آزاد قرار بگیرند، اما باید از باران حفظ شوند. وقتی جوجه ها هنوز در مرحله ای قرار دارند که پرهایشان بطور کامل رشد نکرده باید کاملاً خشک بمانند تا از مرگ و میر ناشی از سرمازدگی و ازدحام پرندگان بر روی هم جلوگیری شود.

آب و غذای جوجه غازهای تازه هچ کرده:

جوجه های تازه هچ کرده غاز مانند جوجه های سایر طیور پس از هچ به مدت 24 الی 48 ساعت از باقی مانده مواد غذایی موجود در کیسه زرده تغذیه می کنند و به همین دلیل نیازی به غذا نخواهند داشت؛ اما لازم است مقدار کمی آب در اختیارشان قرار دهید.

جوجه غازها به محض انتقال به دستگاه مرغ مادر مصنوعی نیازمند مقادیر فراوانی آب و غذا خواهند بود.

آب:

در طول هفته اول می توانید از آبخوری های مورد استفاده برای جوجه مرغ های چند روزه استفاده کنید. اما پس از این مدت، باید سایز آبخوریها به نحوی تغییر یابد که جوجه ها قادر باشند سر و منقار خود را داخل آب فرو برده و صورتشان را بشویند؛ چرا که پرندگان آبزی به شدت به این کار نیاز دارند. هرگز از کاسه و یا هرچیزی شبیه به آن به عنوان آبخوری استفاده نکنید. چرا که اولاً به احتمال زیاد جوجه ها داخل آب راه رفته و فضولاتشان را همانجا دفع خواهند نمود و از طرفی ممکن است داخل آب افتاده خیس شوند که در اینصورت احتمال مرگ و میر ناشی از سرمازدگی بالا خواهد بود. آبخوریها همچنین باید بر روی کفه هایی قرار بگیرند تا به خشک ماندن بستر کمک شود. آب جوجه ها باید تمیز و تازه بوده و به طور مرتب تعویض گردد. همچنین اضافه نمودن 1 قاشق چایخوری از ویتامین ها و الکترولیت های ضروری به 3.8 لیتر از آب آشامیدنی به رشد و نمو هرچه بهتر آنان کمک خواهد نمود.

شنای جوجه غازها:

غازهای بالغ بطور غریزی پرهایشان را چرب و ضد آب می کنند اما انجام این کار برای جوجه غازها مقدور نمی باشد چرا که غده چربی در بدن آنها هنوز بطور کامل رشد نکرده و به همین دلیل در طول این مدت خطر مرگ و میر ناشی از خیس شدن و سرمازدگی بالا است. به همین دلیل لازم است که ابتدا پرهای جوجه ها بطور کامل رشد کرده و سپس به آنها اجازه شنا داده شود.

غذا:

لازم است جوجه های چند روزه غاز را با جیره غذایی استارتر (پروتئین %20) تغذیه نمایید. جوجه غازها دوست دارند که غذایشان کمی مرطوب باشد، به همین دلیل بهتر است در یک الی دو هفته اول غذایشان را در مقدار کمی آب بخیسانید. همزمان با رشد جوجه ها (حدود سه هفتگی و یا کمی بیشتر) جیره غذایی آنها را به جیره غذایی رشد پلت (با %20-%16 پروتئین) تغییر دهید. در کنار جیره غذایی رشد لازم است سنگریزه (جهت کمک به هضم غذا) نیز در اختیار جوجه ها قرار دهید.

غازها پرندگان جان سخت و مقاومی بوده و مستعد بسیاری از بیماری های معمول طیور نمی باشند و به همین دلیل نیازی به جیره های غذایی استارتر و رشد حاوی مواد دارویی ندارند. این مواد برای پرندگان آبزی سمی بوده و می توانند باعث فلج شدن و یا حتی مرگ آنان نیز شوند.

جیره غذایی غازهای تخمگذار:

غازهای تخمگذار باید روزانه از 200 گرم از غذای غاز (با فرمولاسیون مختص پرندگان آبزی) استفاده کنند.

تغذیه غازها در چراگاه:

وقتی که غازها به حدود 6 هفتگی رسیدند می توانید آنها را به چراگاه ببرید تا بتوانند از علوفه جات تازه و طبیعی تغذیه کنند. غازها به شدت علفخوار هستند و علوفه جات و سبزیجات تازه و آبدار یک رژیم غذایی طبیعی و بسیار سالم برای آنان محسوب می گردد. آنها عاشق شبدر، تیموتاوس و بسیاری دیگر از گیاهان موجود در علفزارها و چراگاه های طبیعی هستند. غازها از باقی مانده سبزیجات، کلم معمولی، برگ های گل کلم، کاهو، سیب زمینی پخته، هویج و … نیز به خوبی استقبال می کنند. غازها همچنین باغات و علفزارها را از علف های هرز به کل پاکسازی می کنند.

هر 4000 متر مربع از مرتع بسته به سایز غازها و کیفیت علوفه می تواند حدود 35 پرنده را تأمین کند. لازم است مرتع پرندگان را با یک حصار توری محکم به ارتفاع حدود 1 متر از محیط بیرون جدا کنید. علوفه جات و گیاهان سبز موجود در چراگاه نباید آلوده به مواد و داروهای شیمیایی باشند.

غازهایی که قرار است جهت کشتار به بازار ارائه شوند، لازم است با جیره غذایی تکمیلی بوقلمون یا یک جیره غذایی مشابه به مدت 3 الی 4 هفته قبل از کشتار تغذیه شوند. همچنین این پرندگان جهت ارائه به بازار نباید چاق و فربه شوند.

برچسب‌ها, , , , , , , , , , , , , , ,

پاسخ دهید

8 − 2 =