اهمیت حفظ شرایط آب و هوایی ایده آل در انتقال و حمل و نقل جوجه های یکروزه

مقالات

حمل و نقل جوجه های یکروزه

اهمیت حفظ شرایط آب و هوایی ایده آل در انتقال و حمل و نقل جوجه های یکروزه

 

عملکرد خوب جوجه ها پس از یک جوجه کشی و هچ موفق و نیز میزان مرگ و میر پایین جوجه های تازه هچ کرده در هفته ی اول زندگی می تواند از جوجه هایی انتظار رود که بین فاصله ی زمانی خروج از دستگاه هچر و جایگیری در فارم پرورشی تحت شرایط بهینه و ایده آل نگاه داشته شده باشند.

هنگامی که جوجه ها از هچر بیرون آورده می شوند در واقع یک محیط ایده آل با دمای بین 36.4 الی 36.7 درجه ی سلسیوس و رطوبت نسبی در حدود %60 و چرخش هوا با سرعت بالا را ترک می کنند. انتقال جوجه ها به اتاق هندلینگ آنان را در معرض آب و هوایی بسیار متفاوت قرار می دهد و از طرفی جوجه ها اغلب پس از قرار گرفتن در داخل جعبه ها مدتی را (قبل از انتقال به فارم) در اتاق اعزام سپری می کنند.

دمای رکتال (وابسته به مقعد)  نرمال برای یک جوجه ی یکروزه 40 الی 40.5 درجه ی سانتیگراد می باشد. جوجه های تازه هچ کرده در چند روز اول جهت کنترل دمای بدن خود وابسته به شریط آب و هوایی می باشند و تهویه ی خوب گرمای اضافی بدن جوجه ها را به خارج از جعبه ها هدایت نموده و در کنار آن از افزایش غلظت کربن دی اکسید جلوگیری می کند.

رفتار جوجه بهترین نمایانگر شرایط آب و هوایی در طول هندلینگ و حمل و نقل می باشد. تحت شرایط ایده آل جوجه های یکروزه آهسته از طریق سوراخ های بینی تنفس می کنند و فقط مقدار بسیار کمی رطوبت از دست می دهند. آنها بطور یکنواخت در جعبه ها پخش شده صدای بسیار کمی تولید نموده و نسبتاً غیر فعال هستند.

اگر سطوح کربن دی اکسید بالا باشد جوجه ها بریده بریده نفس کشیده و سعی خواهند نمود که سرهایشان را به سمت بیرون جعبه ها بچسبانند. این کار راه ورود هوا به داخل جعبه ها را مسدود نموده و مشکل را بدتر خواهد کرد.

وقتی دمای هوای اطراف جوجه ها بسیار پایین بوده یا در معرض جریان هوای بیش از حد قرار بگیرند آنها بالاجبار جهت حفظ دمای بدنشان در کنار یکدیگر ازدحام خواهند نمود. جوجه ها بخصوص در صورتیکه خیلی زود از دستگاه جوجه کشی بیرون آورده شده باشند (جوجه های مرطوب) و یا پس از پروسه ی “اسپری واکسیناسیون” بسیار مستعد سرمازدگی می باشند.

دماهای بسیار بالا باعث می شوند که جوجه ها نوک هایشان را باز نموده و نفس نفس بزنند که این کار نیز منجر به تبخیر آب از شش های آنان و کیسه ی زرده ی باقیمانده در بدنشان می گردد. به عبارتی نفس نفس زدن از یک طرف به جوجه در اتلاف گرمای اضافی بدن کمک نموده اما از طرفی منجر به دهیدراسیون سریع تر آن خواهد گشت.

جوجه ها با افزایش بیشتر دمای محیطی بطور پیشرونده ای پرصداتر شده و بال های خود را از هم باز می کنند تا به این طریق بتوانند از دمای بدنشان بکاهند. اما اگر گرمای محیطی همچنان بالا بماند این کار نیز نمی تواند به پایین آوردن دمای بدنشان کمک کند و ناچاراً برخی جوجه ها تلف خواهند شد.

تلاش برای جلوگیری از دهیدراسیون جوجه ها، با افزایش رطوبت نسبی هوای اطراف فقط عمل تبخیر آب بدن جوجه ها را مشکل تر خواهد نمود. همچنین رطوبت های نسبی بسیار پایین نیز منجر به دهیدراسیون می شوند.

با در نظر گرفتن موارد فوق الذکر و تلاش برای فراهم نمودن شرایط محیطی ایده آل برای جوجه ها در طی پروسه ی حمل و نقل و نیز جلوگیری از دماهای بسیار بالا و پایین و نیز تنظیم صحیح چرخش هوا و رطوبت نسبی میزان تلفات را به حداقل رسانده و عملکرد خوب جوجه ها در مرحله ی فارم را تضمین نمایید.

برچسب‌ها, , , , ,

پاسخ دهید

7 + پنج =