قرقاول طلایی

مقالات

نام علمی قرقاول طلایی(Chryslphus pictus) است.
پرنده ای با جرات است اما مشاهده آن در طبیعت کاری دشوار است.شب ها معمولا بر روی درختان می خوابد.

خصوصیات ظاهری:
طول بدن جنس نر قرقاول طلایی بین ۹۰ الی ۱۰۰ سانتیمتر بوده ،معمولاً در این نوع ماکیان طول دم دو سوم از طول بدن نر را تشکیل میدهد. نرها به رنگ سرخ بلوطی گردن به رنگ نارنجی و تاج به رنگ زرد طلای می باشد. در جنس نر این ماکیان جهش رنگی زیادی وجود دارد,که حاصل جفت خوردن با قرقاول لیدی می باشد.

رنگ بدن در جنس ماده به رنگ خاکستری بوده و در دو جنس نر و ماده رنگ پا و منقار به رنگ زرد است.
فصل جفت یابی در محیط طبیعی اواسط فروردین و اردیبهشت ماه است. سن بلوغ ۱ الی ۲ سالگی می باشد و تعداد تخمگذاری در هر دوره ۸ الی ۱۲ عدد می باشد. در اسارت 20 تا 25 عدد،مدت در آمدن جوجه ها از تخم ۲۲ الی ۲۳ روز بعد از خوابیدن ماده بر روی تخمها می باشد.
پرنده ای مقاوم بوده و به راحتی قابل تکثیر می باشد از این رو بهترین گزینه برای افراد مبتدی است.

محل نگهداری:
جهت نگهداری از قرقاول طلایی نیاز به فضای محصور و پوشیده با بستری پوشیده شده از شن و یا خاک دستی ،کاه و غیره ، به ابعاد حداقل 10متر مربع می باشد. همچنین بهتر است در صورتی که فضای نگهداری محدود و کمتر از ابعاد ذکر شده است ،سقف محل نگهداری ۱/۵ متر در نظر گرفته شود تا از جست و خیز ، پرزدن و پرواز پرنده و برخورد با دیواره های محل نگهداری و آسیب دیدن پرهای پرنده جلوگیری شود.
نکته: حتماً از بستر مناسب و طبیعی در محل نگهداری قرقاول ها استفاده شود زیرا پاهای این ماکیان بسیار حساس است.

golden-pheasant_0599
تغذیه:
در محیط طبیعی قرقاول طلایی چینی از انواع دانه ها و حشرات و میوه های تازه و سبزیجات تغذیه می کند در اسارت نیز می توان از انواع دانه ها و غلات ، دانه صنعتی و ذرت خورد شده و پلیت مخصوص قرقاول و کنسانتره بهره برد.

برچسب‌ها, , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

12 + هفت =