زمان بهینه جهت خارج نمودن جوجه های تازه هچ کرده

مقالات

جوجه ها ی تازه هچ کرده

زمان بهینه جهت خارج نمودن جوجه های تازه هچ کرده از هچر را چگونه تشخیص دهیم؟

د

دانستن زمان صحیح جوجه کشی از زمان انتقال تخم ها به داخل دستگاه تا زمان هچ جهت برنامه ریزی درباره زمان بهینه بیرون آوردن جوجه ها از هچر فاکتوری ضروری جهت دستیابی به جوجه های با کیفیت می باشد. طول دوره ی جوجه کشی تحت تأثیر عوامل مختلف می باشد. در حالت کلی زمان مورد نیاز برای تبدیل از یک جنین 1 روزه به یک جوجه 1 روزه وابسته به گونه طیور مورد نظر می باشد. بعنوان مثال جنین مرغ پس از 21 روز هچ می کند در حالی که پولت های بوقلمون و اردک پس از 28 روز هچ می کنند. همچنین در هر گونه ای از طیور نیز طول دوره ی جوجه کشی و بنابراین زمان بیرون آوردن جوجه ها از هچر بین دسته های مختلف از تخم ها متفاوت می باشد.

سن گله مولد یک فاکتور اساسی در تعیین زمان هچ می باشد. جنین های تولید شده از گله های با سن کمتر از 30 هفته در مقایسه با تخم های حاصل از گله های با سن بالاتر به 5 الی 7 ساعت زمان بیشتری جهت فرایند تکاملی رشد خود نیاز دارند. همچنین در صورتیکه سن گله مولد بالای 60 هفته باشد نیز طول دوره ی جوجه کشی افزایش می یابد.

ذخیره تخم ها نیز تأثیر زیادی بر طول دوره ی جوجه کشی دارد شاید به این دلیل که در طول دوره ذخیره سفیده و زرده تخم دچار تغییر و تحولات فیزیکی می شوند. دوره های ذخیره طولانی مدت بعنوان یکی از عوامل آسیب زننده به جنین تازه تشکیل شده شناخته می شوند. اگر تخم ها به مدت بیش از 3 روز ذخیره شده باشند، به ازای هر روز بیشتر باید 1 ساعت اضافی برای طول دوره ی جوجه کشی در نظر گرفته شود.

دمای دوره ی جوجه کشی بعنوان مهم ترین فاکتور خارجی تعیین کننده سرعت رشد و نمو جنینی شناخته می شود. در بوقلمون ها به ازای کاهش دما به اندازه 0.5 درجه سلسیوس بسته به نژاد و سن گله مولد، زمان هچ به مدت 6 الی 8 ساعت افزایش می یابد. در مرغ به ازای 0.5 درجه کاهش در دمای جوجه کشی؛ دوره ی جوجه کشی به مدت 4 ساعت افزایش می یابد. البته توجه به این نکته نیز ضروری است که وقتی دمای دستگاه جوجه کشی بسیار بالا است – در دماهای بالاتر از 39 درجه سلسیوس پس از روز 16 ام – طول دوره ی جوجه کشی باز هم افزایش می یابد.

با در نظر گرفتن تمامی شرایط فوق واضح است که تعیین یک زمان استاندارد برای بیرون آوردن جوجه ها غیر ممکن است. هر چند واضح است که اگر جوجه ها خیلی زود از هچر بیرون آورده شوند بسیاری از آنها به عنوان جوجه های کلاس دوم طبقه بندی خواهند شد چرا که بطور کامل خشک نشده اند. اگر جوجه ها به مدت طولانی داخل هچر باقی بمانند خطر دهیدراسیون و در نتیجه مرگ و میر در هفته اول افزایش می یابد و بعلاوه اینکه جوجه های دهیدراته شده همواره باید کنار گذاشته شوند چرا که به وضوح ثابت شده که دهیدراسیون جوجه عملکرد آن را در سطح فارم به طور منفی تحت تأثیر قرار می دهد.

جهت دستیابی به بالاترین کیفیت جوجه، جوجه های تازه هچ کرده را زمانی از هچر بیرون بیاورید که 90 الی 95 درصد آنان خشک شده باشند. 5 الی 10 درصد باقی مانده نیز ممکن است از ناحیه گردن مقداری مرطوب باشند. جوجه هایی که در زمان بهینه بیرون آورده شده باشند هیچ نوع علائمی از دهیدراسیون و یا رشد پرها از خود نشان نمی دهند در حالیکه جوجه های دهیدراته شده غیر فعال بوده و دارای پاهای لاغر و پوستی خشک می باشند.

بعلاوه زمان بهینه بیرون آوردن جوجه ها از هچر می تواند از طریق شکستن پوسته های خالی تعیین گردد. اگر پوسته ها خشک و شکننده باشند به این معنی است که جوجه ها در زمان صحیح بیرون آورده شده اند.

زمان شروع دوره های جوجه کشی بعدی را بر اساس مشاهدات مداوم و تحلیل داده های مربوط به دوره های جوجه کشی پیشین، با در نظر گرفتن نوع تخم های جوجه کشی، سن گله و زمان ذخیره تنظیم نمایید.

برچسب‌ها, , , , ,

پاسخ دهید

هفده + هجده =