روش های پرورش جوجه غاز محلی

مقالات

4557

پرورش غاز در سالن بسته – پرورش به صورت سالن و مرتع – پرورش به صورت سیستم باز – پرورش در شالیزار مناسب منطقه ی شمال ایران و سایر شالی کاری های کشور – پرورش توأم غاز و ماهی در استخر های پرورش ماهی مناسب حاشیه ی رودخانه های کشور. در هر نوع از پرورش، مرحله ی ابتدایی پرورش دشوارترین است که تا سه هفتگی طول می کشد . در این مرحله جوجه ها به شدت به سرما حساسند. برای پرورش سه روز اول جوجه غاز دمای سالن ۳۰تا ۳۵ درجه ی سانتی گراد و در پایان هفته دما به ۲۹ درجه می رسد. در پایان هفته ی دوم دما به ۲۵ درجه کاهش می یابد . در سالن بسته نیاز به تهویه وجود دارد ولی در روش های باز در این نوع هزینه هم صرفه جویی می شود.

غازها توانایی زیادی در سازش با شرایط محیطی جدید برای زندگی دارند . توانایی تحمل سرمای تا 10- درجه ی سانتیگراد و گرمای زیاد را دارند ؛ ولی جوجه غازها بسیار به سرما حساس هستند . نسبت به بیماری ها بسیار مقاوم هستند . توانایی استفاده از علوفه ی خشبی ، پرورش و نگهداری از آن ها را بسیار مقرون به صرفه تر از سایر ماکیان کرده است.

غازها زیرک ترین پرنده های اهلی هستند و حافظه ای بسیار قوی دارند و هرگز به کانی بالیسم دچار نمی شوند . در ضمن پرندگانی آبدوست هستند.

غاز را می توان بهترین رفتگر طبیعت دانست و در شالیزار ها پس از درو ، مزرعه را از کرم ساقه خوار و در باغ ها از حلزون و حشرات موذی پاک می کند . سرعت رشد غازها زیاد و درصد چربی در گوشت و تخم آن ها بیش تر از سایر ماکیان است . توانایی استفاده از علوفه ی مختلف مانند شبدر ، یونجه ، سیلوی ذرت ، علوفه غلات و تفاله چغندر را دارند . به همین دلیل غاز را حد فاصل بین تک معده ای ها و نشخوار کنندگان می دانند . مصرف سنگ ریزه برای غاز لازم است . غازها نسبت به مایکو توکسین ها و مواد ضد تغذیه ای حساسند . روش تغذیه ی این پرندگان بستگی به هدف از پرورش آن ها دارد.

6477706_713

غاز توانایی استفاده از خوراک های با فیبر بالا را دارد . در چینه دان غاز تخمیر باکتریایی روی غذا صورت نمی گیرد . در چینه دان پرندگان یک جمعیت بزرگ باکتریایی است که کربوهیدرات ها را تخمیر می کند و اسید لاکتیک تولید می کند و در اصطلاح به آن چینه دان ترش می گویند که در غاز این حالت ناقص اتفاق می افتد . پیش معده ی غاز بزرگ تر از سایر طیور است و بافت ماهیچه ای بسیار قوی با غده های فراوان دارد . میزان ترشح اسید هیدرو کلریک و پپسینوژن در آن 5/1 برابر طیور دیگر است و خوراک سپس وارد سنگدان می شود . برای افزایش سرعت هضم غذا بهتر است آن را بصورت آبکی یا خمیر به جوجه غازها بدهیم تا نیازی به افزودن شن و سنگریزه به دان نباشد . البته برای پرورش غاز مادر وجود سنگریزه لازم است . میانگین وزن سنگدان غاز 120 گرم و سنگدان مرغ 50 گرم است . دیواره ی سنگدان غاز دوبرابر ضخیم تر از مرغ است و به راحتی علوفه های خشبی را خرد می کند . ماندگاری غذا در روده ی کوچک غاز دو برابر مرغ است و دلیل هضم بهتر مواد سلولزی در غاز می باشد . در ناحیه ی دوازدهه حرکات دودی بصورت معکوس هم اتفاق می افتد و محتویات آن را به سنگدان برمی گرداند و هیدرولیز مواد را دو برابر و جذب لیپید ها را کامل می کند . طول روده ی غاز 230 سانتی متر است که سه تا چهار برابر طول بدنش است و در مرغ شش برابر است . در ناحیه ی دوازدهه بیش از دو سوم پروتئین و قندها تجزیه می شوند . در روده ی بزرگ فقط 5 درصد آب نوشیده شده و بعضی ترکیب های ساده جذب می شوند و 95 درصد آب نوشیده شده برای کمک به هضم غذا است که دفع می شود . روده ی کور بین روده ی باریک و روده ی بزرگ به صوت دو شاخه است که در غاز ها 20 تا 32 سانتی متر می باشد . روده ی کور غاز بسیار توسعه یافته و با جمعیت باکتریایی بالاست که تخمیر میکروبی فیبر در آن انجام می شود . دستگاه گوارش غاز 11 برابر طول بدنش است و در مرغ این طول 8 برابر می باشد . متخصصان تغذیه ی طیور با این آگاهی ، 20 تا 25 درصد دان غاز را از علوفه تأمین می کنند.

غاز توانایی استفاده از خوراک های با فیبر بالا را دارد . در چینه دان غاز تخمیر باکتریایی روی غذا صورت نمی گیرد . در چینه دان پرندگان یک جمعیت بزرگ باکتریایی است که کربوهیدرات ها را تخمیر می کند و اسید لاکتیک تولید می کند و در اصطلاح به آن چینه دان ترش می گویند که در غاز این حالت ناقص اتفاق می افتد . پیش معده ی غاز بزرگ تر از سایر طیور است و بافت ماهیچه ای بسیار قوی با غده های فراوان دارد . میزان ترشح اسید هیدرو کلریک و پپسینوژن در آن 5/1 برابر طیور دیگر است و خوراک سپس وارد سنگدان می شود . برای افزایش سرعت هضم غذا بهتر است آن را بصورت آبکی یا خمیر به جوجه غازها بدهیم تا نیازی به افزودن شن و سنگریزه به دان نباشد . البته برای پرورش غاز مادر وجود سنگریزه لازم است . میانگین وزن سنگدان غاز 120 گرم و سنگدان مرغ 50 گرم است . دیواره ی سنگدان غاز دوبرابر ضخیم تر از مرغ است و به راحتی علوفه های خشبی را خرد می کند . ماندگاری غذا در روده ی کوچک غاز دو برابر مرغ است و دلیل هضم بهتر مواد سلولزی در غاز می باشد . در ناحیه ی دوازدهه حرکات دودی بصورت معکوس هم اتفاق می افتد و محتویات آن را به سنگدان برمی گرداند و هیدرولیز مواد را دو برابر و جذب لیپید ها را کامل می کند . طول روده ی غاز 230 سانتی متر است که سه تا چهار برابر طول بدنش است و در مرغ شش برابر است . در ناحیه ی دوازدهه بیش از دو سوم پروتئین و قندها تجزیه می شوند . در روده ی بزرگ فقط 5 درصد آب نوشیده شده و بعضی ترکیب های ساده جذب می شوند و 95 درصد آب نوشیده شده برای کمک به هضم غذا است که دفع می شود . روده ی کور بین روده ی باریک و روده ی بزرگ به صوت دو شاخه است که در غاز ها 20 تا 32 سانتی متر می باشد . روده ی کور غاز بسیار توسعه یافته و با جمعیت باکتریایی بالاست که تخمیر میکروبی فیبر در آن انجام می شود . دستگاه گوارش غاز 11 برابر طول بدنش است و در مرغ این طول 8 برابر می باشد . متخصصان تغذیه ی طیور با این آگاهی ، 20 تا 25 درصد دان غاز را از علوفه تأمین می شود.

I800X500_387340318226

برچسب‌ها, ,

پاسخ دهید

پنج × 4 =