شرایط بهینه ذخیره ی تخم های جوجه کشی

مقالات

ذخیره ی تخم های جوجه کشی

شرایط بهینه ذخیره ی تخم های جوجه کشی در جهت دستیابی به جوجه های با کیفیت، کاهش میزان مرگ و میر جنینی و ماکزیمم نمودن قابلیت جوجه درآوری:

به محض رسیدن تخم ها به هچری، تخم ها به مدت چند روز قبل از آغاز فرایند جوجه کشی ذخیره می شوند. جهت مینیمم نمودن میزان مرگ و میر جنینی و ماکزیمم نمودن قابلیت جوجه درآوری و کیفیت جوجه، دستیابی به شرایط بهینه در اتاق ذخیره ی تخم ها ضروری و با اهمیت می باشد. هدف از ذخیره ی تخم ها به تعویق انداختن رشد و نمو جنین تا زمان شروع دوره ی جوجه کشی می باشد. در این مقاله ما بر روی دو پارامتر مهم در ذخیره ی تخم ها تمرکز می کنیم: دما و رطوبت.

  1. دما:

با خنک سازی جنین، سرعت رشد و نمو آن کاهش می یابد تا جائیکه رشد آن بالاخره متوقف می گردد. این نقطه معمولاً بعنوان “صفر فیزیولوژیکی” در نظر گرفته می شود. دانشمندان تا حدودی درباره ی نقطه “صفر فیزیولوژیکی”واقعی اختلاف نظر دارند. در سال 1902 میلادی این دما، 21 درجه سلسیوس گزارش شد و سپس در سال 1944 عده ای از دانشمندان اذعان نمودند که این دما برابر 28 درجه سلسیوس می باشد. اخیراً در سال 1992 دانشمندی به نام “فانسکو اِت ال” کشف نمود که رشد و نمو جنینی در دمای 14 درجه سلسیوس متوقف می گردد.

ما به تجربه می دانیم که دمای 21 درجه سلسیوس، جهت به تعویق انداختن رشد و نمو جنینی به مدت چند روز کافی می باشد. دماهای نگهداری واقعی بستگی به دوره ی ذخیره ی تخم ها دارند. دماهای خنک تر، در مورد بازه های زمانی طولانی تر مفید واقع می گردند چرا که دماهای پایین در مقایسه با دماهای گرم تر رشد و نمو جنینی را آهسته تر می کنند.

 

   مقادیر رطوبت نسبی (درصد)

        دما (درجه سلسیوس)       طول دوره ی ذخیره (روز)

75

21-18

3-1

75

18-15

7-4

80

15-12

12-7

80

12

بیشتر از 12 روز

 

جدول: مقادیر دما و رطوبت ایده آل به طول ذخیره ی تخم های جوجه کشی بستگی دارند.

نگهداری تخم ها در دماهای بالاتر از 21 درجه سلسیوس به هیچ عنوان توصیه نمی شود چرا که چنین شرایطی می تواند منجر به رشد و نمو باکتریایی در سطح تخم ها گردد.

ذخیره ی تخم ها بیش از 7 روز منجر به مرگ و میر اولیه جنینی بسیار بیشتری به دلیل مرگ و میر سلولی خواهد شد. اخیراً متدی جهت مینیمایز نمودن این پدیده ابداع شده است که با نام “دوره های جوجه کشی کوتاه مدت در طول ذخیره ی تخم ها” شناخته می شود. این متد به تقسیم سلولی کمک نموده و احتمال ذخیره ی طولانی تر تخم ها را (در حالیکه اتلافات جنینی را مینیمایز می کند) افزایش می دهد.

نکاتی چند درباره ی دمای اتاق ذخیره ی تخم های جوجه کشی:

هنگام ذخیره ی تخم ها به مدت های طولانی تر، دما را در اسرع وقت کاهش دهید. هرگز بدون اینکه دما را کاهش دهید تخم ها را به مدت 7 روز ذخیره نکنید.

دمایی یکپارچه در سراسر اتاق ذخیره ی تخم ها ایجاد کنید. اختلاف در دما منجر به این خواهد شد که تخم ها در زمان های مختلف به دمای جوجه کشی دست یابند و در نتیجه در زمان های مختلف هچ نموده و لذا فاصله زمانی بین هچ اولین و آخرین جوجه افزایش خواهد یافت. بهترین راه جهت دستیابی به یک دمای یکپارچه قرار دادن چندین دماسنج در پیرامون اتاق ذخیره می باشد.

از دماسنج های “ماکزیمم – مینیمم” به جای دماسنج های استاندارد استفاده کنید. شما می توانید هر روز با 1 بار قرائت این دماسنج ها، به ماکزیمم و مینیمم دماها در طول 24 ساعت گذشته دست یابید.

دماسنج ها را در مجاورت دیوارها قرار ندهید چرا که می توانند تحت تأثیر دمای دیوار قرار گرفته و بنابراین نسبت به دماسنج هایی که بطور آزادانه آویخته شده اند با سرعت کمتری در برابر تغییرات دمایی از خود واکنش نشان خواهند داد.

از دماسنج های “ماکزیمم – مینیمم” که به صورت آزادانه آویخته شده اند استفاده نمایید.

سنسورهای کنترلی یا مانیتوری را به هیچ وجه در نقاطی که در معرض مستقیم منابع حرارتی و رطوبتی (هیتر، کولر و …) می باشند قرار ندهید چرا که این کار منجر به اندازه گیری های نادرست خواهد شد.

از حرکت جریان هوا نیز می توان به عنوان وسیله ای جهت ایجاد محیطی یکنواخت استفاده نمود. فن های سقفی می توانند در این مورد مؤثر واقع گردند. البته آنها نباید هوا را مستقیماً بر روی تخم ها بدمند، چرا که این کار می تواند دما را به دلیل خاصیت سرمادهی باد بیشتر کاهش دهد. بعلاوه حرکت سریع هوا از میان تخم ها می تواند باعث افزایش اتلاف رطوبت گردد. بنابراین فن ها به جای هل دادن هوا باید آن را بچرخانند.

  1. رطوبت:

در طول دوره ی ذخیره، رطوبت داخل تخم از طریق پوسته ی آن به هوای اتاق ذخیره دفع می گردد. اگر سطوح رطوبت در هوا بالا باشند، هوا قادر به جذب و نگهداری رطوبت بیشتری از تخم ها نخواهد بود. برای اینکه تخم ها قبل از شروع دوره ی جوجه کشی رطوبت خیلی زیادی را از دست ندهند باید رطوبت نسبی هوای اتاق ذخیره بین 75 الی 80 درصد حفظ گردد.

رطوبت در واقع باید بصورت یک غبار ملایم باشد به نحوی که منجر به مرطوب شدن هیچ یک از تخم ها نگردد.

دستگاه های تولید کننده رطوبت نیازمند مراقبت و تمیزکاری مداوم می باشند. به نحوی که اگر به حال خود رها شده و چک نگردند تبدیل به منبعی طبیعی از باکتری ها تبدیل شده و به هنگام روشن بودن باکتریها را بر روی تخم ها اسپری خواهند نمود.

دستگاه های تولید کنننده رطوبت در صورت کثیف بودن می توانند زمینه ای جهت پرورش باکتری باشند.

 

برچسب‌ها, , , ,

پاسخ دهید

نوزده + 7 =