دسته بندی تخم های جوجه کشی جهت افزایش یکپارچگی در جوجه های تولیدی

مقالات

دسته بندی تخم های جوجه کشی

دسته بندی تخم های جوجه کشی جهت افزایش یکپارچگی در جوجه های تولیدی:

 

صنعت مدرن طیور نیازمند یکپارچگی می باشد، به این معنی که لازم است فارم های گوشتی طیوری جهت کشتار ارسال کنند که دارای کمترین اختلاف ممکن در وزن ایده ال می باشند. تحقیقات انجام گرفته نشان داده اند که 1 گرم اختلاف در وزن جوجه های گوشتی یکروزه در نهایت منجر به 2 الی 13 گرم اختلاف در وزن طیور گوشتی در هفته های 6 ام الی 8ام پس از تولی می شود. به مین دلیل کاملاً قابل درک است که پرورش دهندگان پرندگان گوشتی به دنبال گله هایی یکپارچه و یکدست از جوجه های یکروزه تولیدی در هچری باشند.

مهم ترین عامل تعیین کننده وزن جوجه، وزن تخم های جوجه کشی است. تحت شرایط ذخیره و انکوباسیون بهینه، وزن جوجه معادل 67 الی 69 درصد وزن تخم در هنگام قرار گرفتن در داخل دستگاه می باشد. بنابراین هرچه وزن تخم های جوجه کشی یکپارچه تر و یکدست تر باشد، وزن جوجه های تولیدی نیز یکدست تر خواهد شد.

یکپارچگی گله مولد، یکپارچگی تخم های جوجه کشی را تعیین می کند، هرچه گله پرورشی یکدست تر باشد وزن تخم های تولیدی نیز یکپارچه تر خواهد بود. هرچند غیرعادی نیست که اختلافات ذاتی در وزن تخم هایی مشاهده کنیم که از یک گله پرورشی تولید شده اند و دسته بندی تخم ها به دو یا سه گروه وزنی راه حلی منطقی به نظر می رسد. هرچند جنبه های بسیاری از این موضوع وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند:

 

  1. یک تخم با دسته وزنی معین حاصل از یک گله جوان تر با یک تخم هم وزن حاصل از یک گله پیرتر یکسان نمی باشد. به عنوان مثال تخم هایی با وزن 54 و 58 گرم حاصل از گله هایی با سنین متفاوت در گروه های وزنی یکسانی قرار دارند اما از لحاظ درصد زرده موجود در تخم تفاوت اساسی با یکدیگر دارند. همین موضوع درباره ی تخم هایی با وزن های 69 و 73 گرم نیز برقرار است. درصد زرده موجود در تخم بیشتر بستگی به سن گله داشته و کمتر وابسته به گروه های وزنی تخم ها می باشد.
  2. جمع آوری تخم های با گروه های وزنی یکسان از گله های پرورشی متفاوت جهت تأمین یک گله ی گوشتی مشخص، ممکن است در نهایت به تولید دسته ای از جوجه های یکروزه با وزن های یکدست بیانجامد اما منجر به یکپارچگی کمتری در وجوه مادرزادی آنان (فاکتورهای ایمنی، تغذیه و استرس) خواهد شد. بعلاوه در چنین شرایطی علت یابی و تجزیه و تحلیل مشکلات و عوامل مؤثر در مرگ و میر جوجه های فارم گوشتی در هفته اول؛ مرتبط با یک گله پرورشی خاص (به دلیل عدم جمع آوری تخم ها از یک گله) غیر ممکن خواهد بود.
  3. بسته به سایز گله، دسته بندی تخم ها به گروه های وزنی متفاوت داخل یک گله پرورشی خاص به این معنی است که تخم ها باید در طول بازه ی زمانی طولانی تری جمع آوری شده و بنابراین باید به مدت طولانی تری ذخیره شوند تا بتوان به اندازه کافی از هر دسته وزنی تخم جمع آوری نمود تا بتوان گله ای از جوجه های یکروزه برای یک فارم گوشتی خاص تولید نمود. ذخیره تخم ها بیش از 5 الی 7 روز قابلیت جوجه درآوری تخم های جوجه کشی، کیفیت جوجه و عملکرد پس از هچ آن را کاهش می دهد و این در حالی است که باهم قرار دادن تخم هایی با طول دوره های ذخیره ی کوتاه مدت و بلند مدت در داخل دستگاه جوجه کشی “فاصله زمانی بین هچ اولین جوجه و آخرین جوجه” را افزایش می دهد که بر روی یکپارچگی دسته ی جوجه های یکروزه تولیدی تأثیر منفی می گذارد. همچنین گروه بندی وزنی تخم ها و انکوباسیون این دسته ها بطور جداگانه در حالی که جوجه ها دوباره در مرحله ی جایگیری در فارم پرورشی ترکیب می شوند نیز راه حلی منطقی نمی باشد.
  4. دسته بندی تخم ها هم چنین می تواند از طریق حذف نمودن تخم هایی که خارج از محدوده ی وزنی خاص و قابل قبول هچری می باشند، انجام پذیرد.
  5. وزن نمودن تک تک تخم ها که نیازمند گروه بندی صحیح انها است، اطلاعات جزئی در ارتباط با یکپارچگی وزن در اختیار ما قرار داده و یک وسیله ارزیابی مفید جهت مدیریت فارم پرورشی می باشد.

نکات:

پکپارچگی وزن تخم های جوجه کشی را بعنوان فاکتوری اساسی در مدیریت فارم پرورشی در نظر بگیرید.

در هر فارم گوشتی فقط جوجه های یکروزه حاصل از یک گله پرورشی را جای دهید. اگر این کار در عمل امکان پذیر نمی باشد، اختلاف سنی گله پرورشی را به کمتر از 10 هفته برسانید.

از جمع آوری تخم ها از یک گله پرورشی در بازه های زمانی طولانی تر از 5 الی 7 روز اجتناب نمائید.

 

برچسب‌ها, , , ,

پاسخ دهید

نه + یازده =