با متداول ترین رفتارهای مرغ و نحوه جوجه کشی طبیعی از تخم مرغ آشنا شوید!!!

مقالات

جوجه کشی طبیعی از تخم مرغ

رفتار مرغ

بخش 1: مرغ های کرچ نشین

زمانی که یک مرغ کرچ نشین می شود به این معنی است که تصمیم گرفته بر روی تخم هایش بنشیند و از آنها جوجه کشی کند. یک مرغ معمولی وقتی تخمگذاری می کند به مدت 1 ساعت یا کمی بیشتر در لانه نشسته و پس از آن که تمام تخم هایش را گذاشت، دوباره فعالیت های روانه خود را از سر می گیرد. برعکس یک مرغ کرچ نشین در تمام طول شب و روز به غیر از یک مدت زمان خیلی کوتاه روزانه در لانه می نشیند.

یک مرغ کرچ نشین سعی می کند که دسته ای از تخم ها را که در اصطلاح “کلاچ” نامیده می شود در یک لانه جمع کند. مرغ های کرچ نشین همچنین ممکن است به دنبال مکان های مخفی برای تخم هایشان بگردند تا شما نتوانید آنها را بردارید! بعد از این که یک مرغ احساس نمود به اندازه کافی تخم جمع کرده است، تخمگذاری را متوقف و شروع به نشستن بر روی آنها خواهد نمود.

تخم های یک مرغ فقط زمانی شروع به رشد خواهند نمود که نطفه دار بوده و از گرمای کافی برای رشد و نمو برخوردار باشند. زمانی که یک مرغ عادی هر روز در لانه اش سپری می کند به اندازه ای کافی نیست که جنین های داخل تخم بتوانند شروع به رشد و نمو بکنند. زمانیکه یک مرغ کرچ نشین تمام وقت خود را صرف نشستن در لانه می کند، تخم ها گرمای مورد نیاز را بطور مداوم دریافت نموده و جنین ها شروع به رشد خواهند نمود. پس از اینکه جنین شروع به رشد و نمو کرد، به هیچ نباید سرد شود چرا که در غیر اینصورت خواهد مرد.

زمانی که یک مرغ کرچ نشین می شود، رفتارهای زیادی را از خود بروز می دهد که ممکن است غیرعادی به نظر برسد. واضح ترین علامت کرچ نشینی یک مرغ توجه مداوم او به لانه اش می باشد. او همچنین هنگام جدا شدن از تخم هایش پرهای خود را به طرف بالا پف کرده و بطور مداوم و آرام صدایی مانند “باک باک باک” در خواهد آورد. زمانیکه غذا می خورد ممکن است هیجان زده شده و یک صدای خیلی سریع و بلند “باک باک باک” در آورد؛ مانند آنچه که یک خروس هنگام یافتن غذا برای خود و مرغ هایش انجام می دهد. همچنین یک مرغ کرچ نشین نسبت به مرغ معمولی حالت تدافعی بیشتری نسبت به لانه خود خواهد گرفت. او همچنین ممکن است به انسانها و یا حیواناتی که در مواقع عادی از آنها فرار می کرد حمله کند.

بسیاری از مرغ های کرچ نشین همواره پرهای خود را به طرف بالا پف می کنند حتی زمانیکه از لانه جدا هستند. مرغ های کرچ نشین هم چنین قسمت زیرین پرهایشان را خواهند چید تا حدود لانه شان را بپوشانند. این کار دو هدف اصلی را تأمین می کند: چرا که تخم ها در نتیجه تماس مستقیم با پوست مرغ؛ گرما و رطوبت بیشتری دریافت خواهند کرد.

مرغ ها معمولاً در اواخر بهار و یا اوایل تابستان کرچ نشین می شوند. 21 روز طول می کشد تا تخم ها رشد نموده و هچ کنند. در طول این مدت مرغ کرچ نشین باید هر روز مدت کوتاهی برای غذا خوردن، آشامیدن آب، دفع فضولات و حمام خاک از لانه اش جدا شود. گاهی اوقات مرغ ها آنقدر حواسشان به تخم ها است که زنگ تفریح روزانه شان را فراموش می کنند!

اگر متوجه چنین موضوعی شدید می توانید هر روز سر ساعتی معین او را از لانه اش جدا کنید. آب و غذا در اختیار او قرار دهید. استراحت یک مرغ کرچ نشین 10 الی 30 دقیقه طول خواهد کشید. این به تخم ها آسیبی نمی زند برعکس مشخص شده که این کار برای رشد جنین سودمند نیز هست. ممکن است در یک روز داغ یک مرغ 1 ساعت دور از لانه اش بماند و یا در هوای سرد فقط چند دقیقه را جدا از تخم هایش سپری کند.

علاوه بر کسب اطمینان از این که مرغ کرچ نشین تان هر روز از لانه جدا می شود، چند چیز دیگر نیز وجود دارند که می توانید با رعایت آنها به پروسه کمک نمایید. باید از تمیز بودن لانه اطمینان حاصل کنید. اگر لانه کثیف باشد باکتری ها می توانند به داخل تخم ها نفوذ کرده و جنین ها را از پای در بیاورند. دوم اینکه اگر منطقه محل زندگیتان دارای آب و هوای خشکی است می توانید هر روز مقداری آب با ذره های اسپری بسیار کوچک بر روی تخم ها بپاشید مخصوصاً وقتی که به زمان هچ نزدیک می شوید.

به هیچ وجه مرغ را در طول مدت زمان هچ از لانه جدا نکنید چرا که تخم ها و جوجه های تازه به دنیا آمده به گرما نیاز دارند. بدون یک مرغ مادر آنها به سرعت سرمازده شده و از پای در خواهند آمد. به عقیده شخصی من داشتن یک دستگاه جوجه کشی در همان نزدیکی فکر خوبی است. بسیاری از مرغ ها مادران خوبی هستند اما گاهاً مرغ ها، لانه هایشان را ترک کرده و یا هنگام هچ جوجه ها سعی می کنند آنها را بکشند! در صورت وجود چنین شرایطی می توانید تخم ها را به یک انکیباتور منتقل نمایید تا جوجه هایتان شانس زنده ماندن داشته باشند.

اگر چنین امکانی برایتان وجود ندارد و با چنین شرایطی مواجه هستید، تخم ها را بر رو یک پد گرماساز الکتریکی و یا در زیر لامپ قرار دهید. دما را از طریق یک دماسنج نظارت نموده و آن را بین 36.6 الی 38.8 درجه سانتیگراد حفظ نمایید.

به محض به دنیا آمدن جوجه ها جیره غذایی استارتر و یک ظرف آب کم عمق در کنار لانه قرار دهید. هرگز از همان جیره غذایی که برای تغذیه پرنده های بالغ استفاده می کنید؛ برای جوجه ها استفاده نکنید. از ظرف عمیق بعنوان آبخوری استفاده نمایید چرا که امکان غرق شدن جوجه ها وجود دارد.

مرغ مادر معمولاً از جوجه های خود در برابر سایر طیور به خوبی محافظت می کند؛ اما اگر اعضای گله نسبت به جوجه های تازه هچ کرده موضع حمله و … نشان دادند، باید آنها را در یک آغل جدا قرار دهید. گفتن این که یک مرغ مادر و جوجه ها دقیقاً چه زمانی از یکدگر جدا می شوند کاری مشکل است. برخی از مرغ ها جوجه های خود را در حالی که هنوز کم سن و سال هستند از خود رانده و برخی دیگر حتی آنها را در حالیکه پرندگان بالغی شده اند در کنار خود نگه می دارند!

به محض جدا شدن مرغ مادر و جوجه ها، مرغ دوباره شروع به تخمگذاری نموده و رفتارهای عادی خود را از سر خواهد گرفت.

 

برچسب‌ها, , , ,

پاسخ دهید

2 × 4 =