تاریخچه پیدایش و پرورش پرندگان

مقالات

تاریخچه پرورش پرندگان

با سایت چیکن دیوایس درباره پیدایش و پرورش پرندگان بیشتر بدانید، چیکن دیوایس یک تارنمای فروش دستگاه جوجه کشی و آموزش کامل جوجه کشی بصورت اصولی است

 

تئوری پیدایش پرندگان در نتیجه ی دگرگونی گونه ای از دایناسورهای گوشتخوار کوچک مربوط به اواخر دوره ی ژوراسیک، در نتیجه ی کشف های اخیر از فسیل هایی درچین، آمریکای جنوبی و سایر کشورها و همچنین انجام تحقیقات بر روی نمونه های موجود در موزه های قدیمی از منظری جدید و با استفاده از شیوه های نوین؛ به واقعیت تبدیل گشت.

جستجو و تحقیق درباره ی اجداد پرندگان با نمونه ای از “آرکائوپتریکس” – اولین گونه ی پرنده ی شناخته شدهکه در اوایل دهه ی 1860 تا 1869 میلادی کشف شد، آغاز گردید. مانند تمام پرنده ها این پرنده نیز دارای پر هایی در امتداد بازوان و دم بود اما برخلاف پرندگان امروزی “آرکائوپتریکس”دارای دندان و یک دم استخوانی بلند نیز بود. به علاوه بر خلاف پرندگان امروزی که استخوان هایشان به هم جوش خورده و از طولشان کاسته شده است؛ استخوان های دست، حلقه ی شانه ها، لگن خاصره و پاهای این پرنده ی نخستین متمایز از هم بود.

بر اساس چنین مشخصاتی “آرکائوپتریکس”، به عنوان حد واسطی از پرندگان و خزندگان تشخیص داده شد.

اما چه خزنده ای؟؟؟

در خلال دهه ی 1970 تا 1979، باستان شناسان متوجه شدند که “آرکائوپتریکس” دارای همان پرهای منحصر به فرد دایناسور های گوشتخوار کوچک است که با نام “تروپود” شناخته می شوند.تمامی دایناسورهای این نمودار به غیر از دایناسورهای “اورنی تیس چی ین” ؛ “تروپود” می باشند. به دلیل اشتراک در پرها دانشمندان به این استدلال رسیدند که شاید “تروپود”ها همان اجداد پرندگان هستند. زمانی که باستان شناسان جهت مطالعه بر روی این موضوع نمودار درختی مربوط به سیر تکاملی این دایناسورهارا ساختند، بیشتر بر این موضوع پافشاری کردند. پرنده ها در واقع شاخه ای منشعب شده از نمودار درختی دایناسورها هستند

تصویر فسیل خزنده

tasvire-fosil

همزمان با دگرگونش “تروپود”ها و تبدیل آنها به پرندگان امروزی بسیاری از پر های آنان دچار تغییر و تحولشدند. هرچه دقیق تر و جزئی تر به این پدیده نگاه می کنیم؛ متوجه می شویم که مشخصه های پرندگان، در نتیجه ی چنین دگرگونش عظیمی دچار یک سری تحولات پیچیده شده و در خلال این مسیر طولانی دارای نقش ها و کاربرد های متفاوتی بوده اند.

به عنوان مثال پرهارا در نظر بگیرید “تروپود” های کوچک احتمالاً اولین دایناسور هایی بوده اند که پرهایشان دچار تغییر و تحول شدند. پرهای مویی شکل روییده بر روی سر، گردن، و بدن آنان پوششی خاص به وجود آورد. همچنین به نظر می رسد که پرهای آنان نیز دارای الگوی رنگی متفاوتی بوده اند که البته قضاوت درباره ی اینکه این پرها دقیقاً چه کاربردی داشته اند و به عنوان وسیله ای جهت نمایش، استتار، تمایز گونه ها و یا چیز دیگری به کار می رفته اند؛ کاری مشکل می باشد.

عکس فسیل خزنده

axe-fosile-khazande

در “تروپود” هایی که بیشتر به پرندگان نزدیگ بوده اند مانند “اویراپ توروسارز” ها، چندین نوع جدید از پرهارا می بینیم

یکی از این پرها شاخه شاخه و کرک مانند بوده و دیگری دارای یک ساقه ی مرکزی با شاخه هایی است که به طرف بیرون و بِیس ساقه رشد نموده اند. نوع دیگری از این پرها مانند آنچه در “دروماساریدز” ها و “آرکاپتریکس” ها یافت می شود دارای ساختاری پره مانند می باشد که در آن ریش ها به زیبایی آرایش یافته و توسط موهای کوچک به هم وصل شده اند که این همان ساختار موجود در پرهای پرندگان امروریست.

استدلال دیگر درباره ی این تئوری به تغییر در تعداد انگشتان دایناسورها و در نهایت تبدیل آنها به انگشتان پای پرنده بازمی گردد. دایناسورهای “تروپود”نخستین، دارای انگشت های کوچک پنجم و چهارم و یک انگشت دوم دراز بر روی دست ها بودند. همانطور که در شکل نیز مشاهده می کنید در خلال تحول “تروپود”ها، انگشت پنجم و سپس انگشت چهارم کاملاً ناپدید شده اند. استخوان های مچ که در زیر انگشت های اول و دوم قرار گرفته بودند ادغام شده و فرم نیم دایره مانندی به خود گرفتند که به دست ها اجازه می داد از پهلو بر خلاف بازو بچرخند که این در نهایت به مفاصل بال های آنان اجازه ی حرکت در جهتی را می داد که فشار محوری لازم برای پرواز فراهم شود.

کارایی پرها در ضمن تغییر و تحولاتی که بر روی آنها صورت گرفت بسیار مورد بحث و مناقشه قرار گرفته است. همانطور که قبلاً گفتیم اولین و ساده ترین پرهای مویی شکل بر روی بدن این دایناسورها به مانند یک پوشش و عایق ایفای نقش می نمودند. اما در “تروپود” های نسل های بعدی مانند “اویراپتوروسارز” ها پرهای روی دست ها و بازوها بلند هستند هرچند خود بال ها کوتاه می باشند

این جانداران با پرهای بلند خود بر روی بازوهای کوتاه چه کار می کردند؟!؟ یک پاسخ برای این سوال با تحلیل فسیل های “اویراپتوروسارز”که در میان سنگ های رسوبی مربوط به دوره ی کِرت در بیابان گوبی محافظت می شود، به دست می آید. اسکلت بندی این حیوان مانند یک مرغ کرچ نشین به شکل قوز مانند بر روی لانه ای از تخم ها قرار گرفته و این در حالیست که دست ها به طرف بیرون به نحوی بازشده اند که گویا پناهگاهی برای تخم ها ایجاد کرده اند. بنابراین به احتمال زیاد این پرها نقش حفاظتی و گرمایشی برای تخم ها ایفا می کردند.

پرنده های پس از “آرکاپتریکس”، همانند اجدادشان یعنی “تروپود” ها بر اساس همان سیر تحولات، دچار دگرگونش شدند. بسیاری از استخوان های آنها کاهش پیدا کرد تا به احتمال زیاد کاراییدشان را برای پرواز افزایش دهد. به طرز مشابهی دیواره ی استخوان ها نیز نازک تر و پرها بلندتر و پره های آنان نیز غیر متقارن شدند، که آن هم احتمالاً جهت بهبود روند پرواز اتفاق افتاد. دم استخوانی شان نیز به مرور زمان کوتاه تر شده و به یک ریشه کوچک تبدیل گشت و در نهایت دسته ای از پرها بر روی دم رشد نموده و نقش ایجاد ثبات و افزایش قابلیت مانور به هنگام پرواز را ایفا نمودند.

استخوان های جناق  در دایناسور های غیر پرنده در ضمن تحولات محکم تر و دارای ساختار ماهرانه تری شده و استخوان های حلقه ی شانه دچار دگرگونی شده و به استخوان سینه متضلگشتند تا لنگری برای قسمت جلویی بال ها به هنگام پرواز ایجاد کنند.استخوان جناق نیز بزرگتر و ستون فقرات را در امتداد قسمت میانی سینه ایجاد کرد که برای ماهیچه های درگیر در پرواز ایجاد لنگر می نمود

همزمان با تغییر شیوه ی حرکت آنان – از راه رفتن به پرواز – بازوهای آنها نیز بلندتر از ساق پا شده و دندان هایشان نیز در طول سیر تحولات مختلف پرندگان نخستین رفته رفته ناپدید شدند.

اجداد انواع مختلف پرندگان امروزی در اواخر دوره ی “کِرِت” به مدت 65 میلیون سال و از زمان انقراض ما بقی دایناسور ها می زیسته اند که در طول سالیان بسیار دراز به انواع پرندگان امروزی تبدیل شدند.

برچسب‌ها, , ,

پاسخ دهید

یازده + هفت =