با تاریخچه تولید تخم مرغ آشنا شوید

مقالات

تاریخچه تولید تخم مرغ

تاریخچه تولید تخم مرغ

 

دوره های کهن

از آنجائیکه پرندگان و تخم ها در زنجیره تکاملی پیش از انسانها قرار می گیرند، پس نتیجه می گیریم که آن ها سال ها قبل از مورخان بر روی زمین می زیسته اند! تاریخ هند شرقی نشان می دهد که ماکیان وحشی در حدود 3000 سال پیش از میلاد مسیح، اهلی شده اند. یادداشت های تاریخی مصر و چین نیز نشان می دهد که ماکیان از 1400 سال پیش از میلاد مسیح برای انسان ها تخم می گذاشته اند. اروپا نیز مرغ ها را در حدود سال 600 پیش از میلاد مسیح، اهلی نموده است. گواهی های تاریخی از وجود ماکیان بومی در آمریکا حتی قبل از کشف این قاره توسط “کلمبوس” خبر می دهند. هر چند گفته می شود که کشتی های کلمبوس در سفر دوم وی به آمریکا در سال 1493 میلادی، اولین مرغ های تخمگذار را که اصالتشان به آسیا باز می گشت، به این سرزمین آوردند.

بسیاری از مردم در سراسر جهان تخم های مرغ “گالوس دامستی کاس” را می خورند. نزدیک به 200 گونه از مرغ ها در سراسر جهان وجود دارد.

اوایل قرن 19 ام میلادی

در خلال سال های 1920 تا 1940 میلادی بیشتر مزارع تولید تخم دارای سیستم های خانگی بودند. بسیاری از مزرعه داران فقط تعداد محدودی مرغ برای تأمین نیازهای روزمره خانواده داشته و تخم های اضافی را نیز می فروختند. اما به مرور زمان و سوددهی فروش تخم مرغ، برخی شروع به تشکیل گله هایی در حدود 400 مرغ نمودند. مرغ های گله در اطراف به گردش و چرا مشغول شده و دارای یک آغل برای استراحت بودند.

زندگی طیور در فضای خارج باعث بروز یک سری مشکلات که بیشتر در ارتباط با شرایط آب و هوایی و شکارچیان مختلف بودند، می گردید. از مشکلات اجتماعی داخل گله نیز می توان به مشکلی به نام “سلسله مراتب” اشاره نمود که در آن پرندگان بزرگتر و وحشی تر بیشتر غذا را خورده و در نتیجه غذای کمتری برای سایر اعضا باقی می ماند.

 

بیماریها نیز یک مانع بزرگ بر سر راه این روش پرورشی بودند اما بعدها پرورش گونه های منتخب به ترویج گله های سالم تر و قوی تر کمک نمود. هچرها قوی ترین و سالم ترین پرندگان با میزان تخمگذاری بالا را جهت تولید جوجه انتخاب می نمودند. این والدین فاکتورهای ژنتیکی مطلوب مانند مقاومت در برابر انواع بیماریها را به فرزندانشان منتقل می کردند.

همچنین داروهای جدید جهت مبارزه با انگل هایی مانند کرم های پنیری ساق پای پرندگان، تولید و به کار گرفته شدند. کنترل علمی غذای پرندگان نیز گام بزرگی در جهت تولید پرندگان سالم و تضمین کیفیت تخم ها در یک حد ثابت بود.

با وجود تمامی این پیشرفت ها، هر یک از مرغ ها سالانه فقط د حدود 150 تخم می گذاشتند و دارای نرخ مرگ و میر حدود 40 درصد بودند. تحقیقات انجام گرفته بر روی انتقال طیور به محیط های داخلی نشان داد که استفاده از این روش دارای مزایای بسیاری است. با وجود اینکه این خانه ها بزرگ، مختص طیور و گران قیمت بودند اما منجر به پرورش پرندگان بسیار سالم تری می شدند. از جمله مزایای این روش محفوظ ماندن پرندگان از دستبرد شکارچیان و نیز دماهای بسیار بالا یا پایین بود.

زندگی در محیط های بسته همچنین مشکل هجوم انگل ها را تا حد زیادی خنثی نموده و از شیوع بیماریهای ناشی از ناقلان خارجی مانند جوندگان و حتی انسانها تا حد زیادی می کاست. در این روش به جای آن که مرغ ها هر آنچه در محیط بیرون می یافتند بخورند، غذایشان کنترل شده بود. روش های تغذیه ای کنترل شده هم در سلامت طیور و هم تولید تخم مرغ تأثیر بسزایی داشت.

انجام چنین تدبیراتی میزان مرگ و میر سالانه طیور را به 18 درصد کاهش داد. اما برخی مشکلات همچنان پابرجا بود که از آن جمله می توان به بهداشت، کنترل فضولات و مشکل “سلسله مراتب” اشاره نمود. تخم ها اغلب کثیف و در معرض باکتری های مرتبط با فضولات بودند و این مشکل گریبان گیر مرغ های تخمگذار نیز بود.

اواسط قرن 19 ام میلادی تا اواخر آن

مطالعات مداوم در جهت بهبود روند پرورش طیور تخمگذار از اواخر دهه 1920 تا 1929 آغاز گردید. در اواخر دهه 1940 تا 1949 میلادی؛ برخی از محققان در زمینه پرورش طیور روشی را که در آن کفه های سیمی خانه های پرندگان در سطحی بالاتر از زمین قرار می گرفت ابداع کرده و نتایج مطلوبی از آن گرفتند. این خانه های سیمی مجزا که بعدها “سیستم قفس” نامیده شدند، به سرعت توسط پرورش دهندگان کالیفرنیایی به مرحله اجرا گذاشته شدند.

در نتیجه پرورش پرندگان در سطحی بالاتر از زمین، بهداشت به طرز شگرفی پیشرفت نمود. دیگر نه مرغ ها و نه تخم ها درتماس با فضولات نبوده و از طرفی دفع و تمیز نمودن فضولات حیوانی نیز بسیار راحت تر شد. تغذیه طیور یکنواخت تر گردید چرا که مرغ های ترسو و یا کمرو می توانستند تا جائیکه نیاز دارند بخورند و بیاشامند درست مانند پرندگان قوی تر و بزرگتر. در نتیجه کیفیت غذایی تخم ها یکنواخت تر شده و در مجموع غذای کمتری جهت تغذیه پرندگان مورد نیاز بود.

تحقیقات علمی درباره روش قفس های سیمی خود را در کالیفرنیا به اثبات رساند. مرغ های سالم قادر بودند تعداد زیادی تخم بگذارند. به دلیل بهبود سلامت، هر یک از مرغ های کالیفرنیا سالانه حدود 250 تخم می گذاشتد و میزان مرگ و میرشان نیز به 5 درصد در سال کاهش پیدا کرد. بر اساس چنین آماری، مزارع پرورشی بیشتر و بیشتری در سراسر کشور ابزار و تجهیزات نوین متناسب با این روش ساختند.

در آب و هوای سرد، پرورش دهندگان سازه های جنوبی قفس ها را پوشانده و فن هایی جهت تهویه هوای داخل قفس در آن نصب می کردند. مرغ ها خود منبع بسیارخوبی از تولید گرمای زمستانی بودند. ترکیب گرمای بدن آنان به حفظ دمای مناسب در داخل قفس، در کل طول زمستان کمک می نمود و فن ها نیز در تابستان دمای مناسب فضای داخل را تأمین می کردند.

 

سیستم قفس همچنین مجهز به سیستم های خودکار گشت تا امکان کنترل تولید تخم ها بیشتر فراهم گردد. تسمه های حامل به خانه های طیور اضافه شدند تا تخم ها را به محض اینکه گذاشته شدند جمع آوری نموده و به شستشوگرها منتقل کنند. در اوایل دهه 1960 الی 1969 میلادی؛ تکنولوژی های پیشرفته و ابزار پیچیده مکانیکی زمینه را جهت تغییر گله های پرورشی کوچک به بهره برداری های تجاری بزرگ از طیور فراهم نمود.

بهبود سلامت مرغ ها از طریق خانه های امن تر و امکانات تغذیه ای بیشتر، منجر به تولید تخم های بیشتری گشت که آن نیز به نوبه خود منجر به نیاز به اتوماسیون (سیستم های خودکار) بیشتری گردید. با افزایش سیستم های اتوماسیون هزینه صرف شده برای نیروهای کار در مزارع پرورشی کاهش یافت که در نتیجه آن قیمت تمام شده تخم مرغ برای مصرف کننده نیز کاهش پیدا کرد. علاوه بر بهبود سلامت تخم مرغ، تغذیه کاملاً مساوی و یکپارچه طیور کیفیت غذایی تخم ها را بیشتر یکپارچه نمود. همه این تغییرات مثبت، منافع بسیاری را هم برای مرغ های تخمگذار و هم مصرف کننده ها فراهم نمود.

امروزه:

 

در مزارع پرورشی بزرگ تولید تخم مرغ، وجود گله هایی با 100000 مرغ غیرعادی نبوده و برخی از گله ها دارای تعداد بیش از یک میلیون پرنده نیز هستند. هر یک از 280 میلیون پرنده تخمگذار در ایالات متحده آمریکا، سالانه بین 250 تا 300 تخم می گذاند. در مجموع ایالات متحده سالانه در حدود 75 میلیون تخم، یعنی حدود 10 درصد از نیاز جهان را تأمین می کند.

سالانه حدود 60 درصد تخم های تولیدی مورد استفاده مصرف کنندگان قرار گرفته، حدود 9 درصد در صنایع تولید مواد غذایی یه مصرف رسیده و مابقی به محصولات تخم مرغ که بیشتر در رستوران ها و یا در کارخانه های تولید مایونز، ترکیبات کیک و … مورد استفاده قرار می گیرند تبدیل می شود.

امروزه تولید کنندگان تخم مرغ با استفاده از تکنولوژی پیچیده روز، قیمت تخم مرغ را پایین نگه داشته اند. در حالیکه قیمت سایر غذاها همچنان به طور نجومی رو به افزایش است، تخم مرغ ها همچنان به عنوان یکی از ارزان ترین و با کیفیت ترین منابع تولید پروتئین در جهان به شمار می روند.

 

برچسب‌ها, , , , ,

پاسخ دهید

شانزده + هفت =