لوازم و پیش نیازهای پرورش مرغ بومی

مقالات

اهداف نشریه مرغ بومی

پرورش طیور بومی از گذشته های دور در ایران رایج بوده است. مرغ بومی که به آن مرغ خانگی، مرغ محلی و مرغ روستایی نیز گفته می شود توسط خانواده های روستایی و عشایری نگهداری شده و با استفاده از گوشت، تخم و پر آنها بخشی از نیازهای این خانواده ها برطرف می گردد. بررسی وضعیت و عملکرد مرغ بومی در روستاها نشان می دهد دانش مرغ بومی مردم دارای تنوع زیادی است و عدم رعایت نکات پرورشی، تغذیه ای و بهداشتی موجب تلفات زیاد نیمچه ها تا قبل از بلوغ و تولید کم تا متوسط مرغان بالغ گردیده است. این نشریه با استفاده از کتابهای علمی مختلف و با بهره گیری از تجربیات عملی مولفین و با هدف افزایش سطح دانش فنی روستائیان و دیگر افراد علاقمند در جنبه های مختلف پرورش مرغ بومی از جمله مدیریت پرورش، جایگاه ، تغذیه، جوجه کشی و بهداشت مرغ بومی تهیه و تنظیم شده است.

 

اهمیت پرورش و نگهداری مرغ بومی در روستاها

1 –گوشت و تخم مرغ مرغان بومی خوش طعم تر از مرغان تجاری است و بسیاری از مصرف کنندگان این محصولات را بر تولیدات نژادهای تجاری ترجیح می دهند.

2 –گوشت و تخم مرغ مرغان بومی می تواند نقش مؤثری در کاهش سوء تغذیه در سطح روستا ها داشته باشد.

3 –سرمایه اولیه لازم برای نگهداری و پرورش مرغ بومی کمتر از سرمایه لازم برای نژادهای تجاری است.

4 -در شرایطی که مرغان صنعتی قادر به حفظ خود در شرایط روستایی نیستند و در صورت وارد نمودن آنها در روستاها دچار تلفات و افت شدید تولید می شوند، مرغان بومی شرایط نامساعد و سخت روستا را بهتر از نژادهای تجاری تحمل می کنند.

5 –در حالیکه مرغان تجاری رفتار جستجوگری خوبی نداشته، به غذای فرموله شده نیاز دارند و در مقابل کمبودهای غذایی حساس می باشند، مرغان بومی را می توان توسط غذاهای ارزان و یا پسماندهای در دسترس، تغذیه نمود و قادرند قسمتی از نیاز خود را از طریق جستجوگری در حیاط و چراگاه بدست آورند.

6 –مرغان بومی با تغذیه بر روی آفات و حشرات، نقش مؤثری در کنترل آفات گیاهی و انگل های خارجی دامی می توانند داشته باشند.

7 –فضولات مرغ بومی غنی از مواد مغذی است و می تواند برای تولید محصولات گیاهی و یا حتی تغذیه دامها استفاده شود.

8 –بازارهای محلی معمولا برای عرضه تخم ومرغ بومی در دسترس است.

9 –در صورت نگهداری تعداد کافی مرغ بومی دارای تولید مناسب، می تواند به عنوان یک فعالیت اشتغال زا و درآمدزا مورد توجه قرار گیرد.

نژاد-مرغ-خزک

پرورش و نگهداری مرغ بومی را از کجا شروع کنیم؟

روشهای زیر برای شروع پرورش و نگهداری مرغان بومی امکان پذیر است:

1 –تهیه مرغ بومی تخم گذار

2 –تهیه نیمچه بومی 1 تا 2 ماهه از مراکزترویجی و پرورش آنها

3 –خرید جوجه یک روزه بومی مناسب از مراکزتأیید شده

4 –استفاده از تخم مرغ نطفه دار برای جوجه کشی از بین روشهای فوق، تهیه نیمچه، رایج تر و آسان تر از روشهای دیگر است و برای شروع کار پیشنهاد می شود.

 

لوازم و پیش نیازهای پرورش مرغ بومی

1 –محلی مناسب برای نگهداری مرغ و یا جوجه ها

2 –ظروف آبخوری و دانخوری مناسب با سن جوجه ها یا مرغها به تعداد کافی

3 –یک قطعه خروس برای هر 10 الی 12 قطعه مرغ

4 –لانه تخم گذاری

5 –یک جعبه مقوایی با سوراخهای کافی برای تهویه (برای انتقال جوجه ها)

6-کاه و کلش یا پوشال چوب

7 –منبعی برای تأمین واکسن و داروهای مورد نیاز

1396041216161747511296964

خلاصه

مرغان بومی شرایط نامساعد و سخت روستا را بهتر از نژادهای تجاری تحمل می کنند و به دلیل رفتار جستجوگری، قادرند قسمتی از نیاز خود را در حیاط و چراگاه بدست آورند. این پرندگان مکمل فعالیت های زراعی و دامداری در روستاها بوده و با تولیدات خود، نقش مؤثری در کاهش سوء تغذیه و بهبود وضعیت معیشت روستائیان دارند. برای پرورش مرغ بومی می توان با استفاده از تخم نطفه دار، خرید جوجه یک روزه، نیمچه 45 روزه و یا مرغ تخم گذار اقدام نمود و از بین این روش ها مرسوم ترین روش، خرید نیمچه بومی است. پیش نیازهای پرورش مرغ بومی تهیه مکان مناسب، لوازم و تجهیزات مرغداری و محلی برای تامین واکسن های مورد نیاز طیور است.

برچسب‌ها, , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

4 × 1 =