آنفولانزای پرندگان، علائم و روشهای پیشگیری

مقالات

151945277468724400

آنفلوآنزای پرندگان گونه‌ای بیماری ویروسی است که ویروس عامل آن از خانوادهٔ Orthomyxoviridae می‌باشد. این ویروس خود دارای سه تیپ A,B،C است. تیپ A توسط تحت آنتی‌ژن‌های H و N تقسیم‌بندی می‌گردد. ویروسهایی که در آزمایش‌ها جداسازی می‌شوند از گونهٔ A این ویروس و از زیررده‌های H5 و H7اند.

آنفولانزای پرندگان به طور طبیعی در پرندگان وحشی اتفاق می افتد، اما می تواند به راحتی در مرغ های خانگی هم شیوع پیدا کند. ویروس آنفولانزای پرندگان، توانایی زنده ماندن برای دوره های طولانی مدت را دارد و از زمان آلودگی به آن، همچنان این ویروس در مدفوع و بزاق تا 10 روز وجود خواهد داشت و این یکی از مهمترین علایم آنفلوانزای پرندگان است.

چگونه آنفلوانزای پرندگان منتقل می شود؟

این بیماری به علت تماس با عفونت پرندگان آلوده، ترشحات بینی و یا ترشحات دهان یا چشم، به انسان منتقل می شود. به خاطر داشته باشید، دست زدن به سطوح آلوده می تواند عفونت را گسترش دهد. آثار و خطر این ویروس می تواند در صورت بیشتر باشد. به طور کلی برخی افراد بیشتر در معرض خطر ابتلا به ویروس آنفولانزای پرندگان هستند و ممکن است علایم آنفلوانزای پرندگان را تجربه کنند:

کشاورز و مرغدار که در معرض آلودگی پرندگان قرار دارد، افرادی که تخم مرغ خام مصرف می کنند، کارمند مراقبت بهداشتی که با بیماران آلوده در ارتباط هستند. اگرچه آنفلوآنزای پرندگان مسری است و به راحتی در بین پرندگان پخش می شود، اما انتقال آن به انسان ها تقریبا غیرمعمول است.

در اواخر دهه 1990 یک انفجار جدید از آنفلوآنزای مرغی به وجود آمد که به شدت غیر عادی و شدید بود و باعث مرگ و میر صدها میلیون پرنده، از جمله مرغ شد. عوامل خطر برای افراد مبتلا به آنفلوآنزای پرندگان شامل تماس با پرندگان و مزارع مرغداری و مدفوع پرندگان است.

Avian_Flu_Jan06

روش تشخیص آنفولانزای پرندگان:

تشخیص قطعی آنفولانزای پرندگان، نیاز به شناسایی دقیق ویروس با آزمایش های ایمونولوژیک، دارد. درمان ممکن است شامل داروهای ضد ویروسی باشد و اغلب نیاز به مراقبت های حمایتی فراوانی دارد.

از بین بردن پرندگان آلوده و واکسیناسیون پرندگان سالم، گسترش و شیوع آنفولانزای پرخطر پرندگان را محدود کرده است.  در سال 2011، یک ویروس جهش یافته از آنفلوآنزای پرندگان ایجاد شد و نشان داد که واکسن های موجود در طیور تا آن زمان موثر نبوده است.

در سال 2013، یک نوع جدید ویروس  H7N9، در چین ظاهر شد که کمی خطرناک تر بود. عفونت های انسانی با گونه های نادر سرطانی عفونی از طریق  آنفلوآنزای پرندگان، غالبا با اکثر عفونت هایی که پس از ارتباط با پرندگان آلوده و یا تبخال دیده می شد.

متاسفانه برخی عفونت های حاصل از آنفولانزای پرندگان در انسان ها بسیار خطرناک هستند. به عنوان مثال،  هیچ واکسنی برای سوء هاضمه های آنفلوآنزای پرندگان برای انسان وجود ندارد. پیش بینی بیماری آنفولانزای پرندگان به دلیل عوارض مکرر و مرگ و میر زیاد، تقریبا منفی است.

آنفلوآنزای پرندگان در حقیقت  به علت تقویت ویروس آنفلوآنزا معمولی، ایجاد شده است که به ویژه برای ورود به سلول های پرندگان تطبیق یافته است. سه نوع اصلی از آنفولانزا وجود دارد A،B و C. ویروس آنفلوآنزای مرغی نوعی آنفولانزای A است که دارای هشت رشته RNA است که ژنوم را تشکیل می دهد.

ویروس های آنفلوآنزا بیشتر با تجزیه و تحلیل دو پروتئین در سطح ویروس طبقه بندی می شوند که شامل پروتئین های هموگلوتینین (H) و نورامینیناز (N)  هستند.

انواع مختلفی از هموگلوتینین و پروتئین های نورامنیداز وجود دارد. به عنوان مثال، ویروس آنفلوانزای مرغی اخیر دارای نوع 5 هماگلوتینین و نوع 1 نورامینیداز است. به این ترتیب ویروس آنفولانزای A  نامیده می شود .

ویروس آنفلوانزا دارای انواع مختلفی است و اکثر آنها ترجیح می دهند در تعداد محدودی از حیوانات نفوذ کنند. بنابراین، ابتلا به آنفلوانزای خوکی، ابتدا در خوک است و آنفلوآنزای مرغی در ابتدا پرندگان را آلوده می کند.

البته پیشگیری در برابر ویروس آنفولانزای پرندگان هم در محافظت در برابر آن بی تاثیر نیست. البته انتقال و سرایت ویروس پرندگان به انسان بر طبق شرایط خاصی ایجاد می شود.

anfolanza-new29

علائم بالینی بیماری آنفلوآنزا در طیور:

ویروس آنفلوآنزا سندرم‌های متعددی از آلودگی‌های بدون علامت تا آلودگی خفیف دستگاه تنفسی فوقانی و کاهش تولید تخم، و بیماری عمومیت یافته با علائم تنفسی، رال (خس خس سینه)، ریزش اشک، سینوزیت، سیاه شدن قسمت‌های بدون پر مانند تاج و ریش، تورم سر و صورت، ژولیدگی پرها، اسهال، و بروز درگیری سیستم عصبی همراه با مرگ سریع را در پرندگان ایجاد می‌کند. دوره نهفتگی در اشکال مختلف بیماری متفاوت و بین چند ساعت تا ۳ روز در یک پرنده و در یک گله تا ۱۴ روز است. طول این دوره به میزان آلودگی ویروسی، راه عفونت، گونه پرنده، قدرت بیماری‌زایی ویروس و عوامل محیطی مانند گرد و غبار و آمونیاک بستگی دارد. بیماری آنفلوآنزا فوق حاد در طیور تخم‌گذار و مادر شروعی ناگهانی و دوره‌ای کوتاه بین ۳ تا ۷ روز دارد.

مشکلات پدید آمده برای سلامت انسان:

علت شیوع آنفلوآنزای طیور در روسیه و قزاقستان، ویروسی می‌باشد که به دفعات توانایی‌های خود را در کشورهایی مانند هنگ کنگ (سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳) و کشورهای دیگرآسیای جنوب شرقی (سال ۲۰۰۴) نشان داده‌است. ویروسی که سبب آلودگی انسان شده‌است، قدرت کشندگی بالایی دارد.

تجربیات گذشته در آسیای جنوب شرقی نشان می‌دهد که این ویروس براحتی به انسان منتقل نمی‌شود و موارد ابتلای انسان به این ویروس بندرت اتفاق می‌افتد. اکثریت موارد ابتلای انسان به این بیماری در مناطق روستایی اتفاق افتاده‌است. همچنین تاکنون هیچ موردی مبنی بر آلودگی بر اثر مصرف گوشت یا تخم مرغ پخته شده اثبات نشده‌است.

فاکتورهای مربوط به تراکم طیور و همچنین سیستم پرورش که در کشورهای مختلف متفاوت به نظر می‌رسند، ممکن است بر روی امکان بروز این بیماری در انسان مؤثر باشد. در خلال شیوع آنفلوآنزای (High Pathogenic) طیور در سال ۲۰۰۳ میلادی در هلند، بیش از هشتاد مورد ابتلا در کارگران مرغداریها، قصابها و بستگان نزدیکشان دیده شد. پس از تحقیقات و انجام آزمایش‌ها لازم، مشخص گردید که ویروس H7N۷ عامل این بیماری بوده‌است. این جریان که سبب نابودی و انهدام حدود ۳۰ میلیون قطعه انواع طیور شد، جای تردیدی باقی نگذاشت که کشورهایی که آلوده شده‌اند به پیشنهادهای احتیاط‌آمیز FAO و WHO و OIE توجه کامل داشته باشند. این پیشنهادها زمانی می‌توانند بیشتر مورد استفاده قرار بگیرند که، برخی از کشورها تعهداتی را در زمینه کنترل میزان آلودگی مزارع به سازمانهای بین‌المللی می‌دهند.

برچسب‌ها, , , , ,

پاسخ دهید

19 − 14 =